Alberto Ginastera: Piano Chamber Music
Andrzej Pikul (fortepian) oraz Oriana Masternak, Beata urbanek, Ewa Menaszek, Paweł Czarakcziew, Messages Quartet
Dux Recording Producers 2025, DUX 2216, TT: 78’27”

Album Ginastera: Piano & Chamber Music (DUX) pokazuje bogactwo języka kompozytorskiego Alberta Ginastery, a zarazem stanowi naturalne rozwinięcie wieloletnich poszukiwań Andrzeja Pikula w tym repertuarze. Program został ułożony tak, by odsłonić kolejne etapy rozwoju twórczego kompozytora – od inspiracji folklorem argentyńskim po bardziej złożone rozwiązania harmoniczne i formalne okresu późniejszego. 

Już w otwierającej płytę Pampeanie nr 1 (z udziałem skrzypaczki Oriany Masternak) ujawnia się charakterystyczna dla Ginastery synteza: wyraźne odniesienia do pejzażu pampy i rytmiki tańców ludowych przenikają się z wyrafinowaną konstrukcją formalną. Fortepian Pikula przyjmuje tu rolę niemal perkusyjną, chwilami przywodzącą na myśl brzmienie gitary, co stanowi jeden z rozpoznawalnych elementów stylu kompozytora. 

Utwory wokalne (nr 2–8), wykonywane przez mezzosopranistkę Ewę Menaszek, wnoszą do programu wyciszony, bardziej liryczny wymiar. Śpiewaczka prezentuje interpretacje o dużej kulturze dźwięku i wyczuciu stylu. Jej frazowanie jest naturalne, a operowanie dynamiką subtelne i dobrze kontrolowane. Menaszek zachowuje klarowność i wewnętrzną równowagę. Szczególnie przekonujące jest połączenie lekkości z delikatnym napięciem emocjonalnym, które ujawnia się w bardziej refleksyjnych fragmentach. 

Centralną część albumu stanowi Kwintet fortepianowy w wykonaniu Andrzeja Pikula i Messages Quartet. Interpretacja charakteryzuje się wyważonym brzmieniem i wyraźnie zarysowaną dramaturgią. Jednocześnie podkreśla kontrastowy charakter dzieła – od fragmentów o niemal improwizacyjnym charakterze po odcinki o wyraźnej rytmicznej energii. 

Istotne miejsce zajmuje również Sonata wiolonczelowa z udziałem Pawła Czarakcziewa. Partia wiolonczeli została tu zrealizowana z wyraźnym poczuciem narracji i wewnętrznego napięcia. Czarakcziew prezentuje szeroką skalę środków – od miękkiej, śpiewnej kantyleny po odcinki o zdecydowanym, rytmicznym charakterze. Wiolonczelista gra z dużą elastycznością i świadomością formy, a dialog z fortepianem Pikula układa się w przekonującą, partnerską relację. Dzięki temu sonata nabiera wyraźnego ciężaru dramaturgicznego i staje się jednym z najciekawszych punktów programu. 

Warto także odnotować udział Beaty Urbanek, której partia wiolonczelowa pełni funkcję pomostu między wcześniejszymi utworami wokalnymi a bardziej rozbudowaną kameralistyką dalszej części płyty. 

Na tle tych współdziałań centralną rolę odgrywa Andrzej Pikul. Jego interpretacje łączą precyzję z wyobraźnią brzmieniową i głębokim zrozumieniem stylu Ginastery. Pianista doskonale odnajduje się zarówno w fragmentach o dużej energii rytmicznej, jak i w bardziej subtelnych, kolorystycznych epizodach. Jego gra nadaje całemu nagraniu spójność i wyrazisty kierunek narracyjny. 

Robert Majewski © 2026 

Płyty można posłuchać w serwisie Apple Music.