Oczywiście to nie wszystkie albumy, które wywarły na mnie największe wrażenie w mijającym roku. Jedynie te, które udało mi się zrecenzować na łamach mojego blogu. A że głównie piszę o muzyce dawnej, to właśnie taka, a nie inna lista.

Zestawienie ma ogromny ładunek subiektywizmu, bo chociaż kupuję sporo płyt, to jednak nie wszystkie, które chciałbym. Jeśli dodać do tego te znakomite nagrania, o których nie mam pojęcia, to chyba już rozumiecie, że nikt nie jest w stanie ułożyć innej listy niż subiektywna.

Of course, these are not all the albums that made the biggest impression on me in the past year. Only those that I was able to review on my blog. I mainly write about early music, so the selection of recordings is this and no other.
The summary is subjective. Although I buy a lot of albums, but not all I want. If you add to this those excellent recordings that I have no idea about, then you probably understand that no one can compile a list other than a subjective one

No to zaczynamy (kolejność przypadkowa):

Johann Sebastian Bach, St Matthew Passion
Bach Collegium Japan, Masaaki Suzuki

Bis Records, 2 CD, 163’ 14”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Suzuku Bach Matthew 2020 front

Wielki Post A.D. 2020 muzycznie zdominowały nowe Bachowskie nagrania Philippa Herreweghe i Massakiego Suzuki. Herreweghe po dziewiętnastu latach powrócił z Pasją wg św. Jana ( tym razem wybierając wersję kanoniczną dzieła), a Suzuki – po dwóch dekadach – z Pasją Mateuszową. (Pełny tekst recenzji tutaj)

Mieczysław Karłowicz, Stanisław Moniuszko: Pieśni
Piotr Beczała, Helmut Deutsch

Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, NIFCCD 114, 53’ 00”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Beczała Karłowicz front

Narodowy Instytut Fryderyka Chopina trzyma poziom. Niedługo po znakomitym nagraniu opery Flis Stanisława Moniuszki, o którym pisałem tutaj, staraniem wydawnictwa ukazała się świetna płyta Piotra Beczały – naszego śpiewaka eksportowego i z pieśniami Moniuszki i Karłowicza. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Pergolesi: Stabat Mater, Porpora: Salve Regina, Leo: Beatus vir qui timet
Sandrine Piau, Christopher Lowrey, Les Talens Liriques, Christophe Rousset

Alpha, 66’ 11”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Pergolesi Rousset front

Christophe Rousset i Les Talens Lyriques po raz pierwszy nagrali Stabat Mater Pergolesiego dwadzieścia lat temu. Partię sopranu zaśpiewała Barbara Bonney a altu Andreas Scholl. Teraz artyści powrócili do tego działa, angażując śpiewaków młodszego pokolenia: Sandrine Piau i Christophera Lowrey’a. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Mozart: Piano Concertos Nos. 22 & 24
Charles Richard-Hamelin, Les Violons du Roy, Jonathan Cohen

Analekta, 65’ 13”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Hamelin front

Ależ świetne nagranie! Gdybym był milionerem, wykupiłbym cały nakład tej płyty i obdarował wszystkich przyjaciół i znajomych. Tu właściwie mógłbym zakończyć recenzję, ale ok, dalej będzie dla tych, którzy lubią sobie poczytać podczas słuchania. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Nova Sonet Harmonia. Huitième centenarie des dominicans
Ensemble Discantus, Brigitte Lesne

Bayard Musique, 59’ 58”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

discantus front

Z okazji 800-lecia zakonu dominikanów śpiewaczki zespołu Discantus, przyznając uprzywilejowane miejsce zakonnicom tego zgromadzenia, przygotowały wyrafinowaną kompilację utworów towarzyszących XIV-wiecznym nabożeństwom klasztornym. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Debussy. Rameau
Víkingur Ólafsson, piano

Deutsche Grammophon, 2020, 79’ 08”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

01_DEBUSSY_Prélude_from_La_Damoiselle_élue_L.69

Karierę pianistyczną Víkingura Ólafssona można określić jako nieustanną ucieczkę przed zaszufladkowaniem. Jego debiut dla wytwórni Deutsche Grammophon zawierał etiudy Philipa Glassa. Szefowie firmy zachęcali go, aby dalej szedł w tym kierunku. Minimalistyczny chłód kompozycji Glassa Islandczyk oddał znakomicie. Ólafsson poszedł jednak własną drogą i nagrał album z kompozycjami Bacha. Znowu wyszło wybornie. Tym razem poproszono go o więcej Bacha. I znowu Ólafsson zdecydował inaczej. Jego trzeci album dla Deutsche Grammophon – „Debussy. Rameau” – to ambitny projekt, będący w istocie podwójnym portretem i eksperymentalnym kolażem utworów dwóch kompozytorów, których dzieli niemal wszystko: trzy wieki, styl i charakteru muzyki. Po wysłuchaniu albumu okazuje się, że różnice są tylko pozorne. A może inaczej – pozorne, ale tylko pod palcami Víkingura Ólafssona. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Coffee Edition
Duo1702+

Gateway Music, DUO 170201, 2020, 58’ 56”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Największą radością kolekcjonera płyt jest gromadzenie rzadkich nagrań. Nic nie daje większej radości, jak przekopywanie Internetu, szukanie mniej znanych artystów, małych wydawnictw, ściąganie nagrań z odległych miejsc. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Heinrich Biber Requiem f-moll, František Tůma Stabat Mater
Pluto-Ensemble, Marnix De Cat, Hathor Consort, Romina Lischka

Ramée, RAM 1914, 2020, 61’ 34”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Zwróciłem uwagę na tę płytę ze względu na okładkę. Widnieje na niej detal rękojeści rapiera ceremonialnego, należącego do cesarza Maksymiliana II. Broń wykonał Antonio Picinino w Mediolanie około 1550 roku. Zestawienie tytułu płyty – Animam gementem cano – i głowni rapiera nie jest przypadkowe. Ma nakierować uwagę na Stabat Mater – jeden z utworów na płycie i jednocześnie średniowieczną sekwencję wprowadzoną przez Kościół Katolicki do liturgii w czasie wielkiego postu. Konkretnie na drugą zwrotkę sekwencji: Cuius animam gementem, / contristatam et dolentem / pertransivit gladius; co można przetłumaczyć: Jakże w duszy jest zmartwiona, / Zasmucona, zachmurzona, / Aż ją poprzeszywał miecz. (Pełny tekst recenzji tutaj).

The Magic of Polyphony
Huelgas Ensemble, Paul van Nevel

Deutsche Harmonia Mundi, 2020, CD1 52’ 23”, CD2 55′ 47”, CD3 50′ 28”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Śpiewacy Huelgas Ensemble przez dłuższy czas poszukiwali miejsca na swój festiwal. Ostatecznie wybrali niewielką wioskę Talant, położoną zaledwie kilka kilometrów od Dijon, stolicy Burgundii. Z dwóch powodów: wioska jest naprawdę mała i spokojna (bez sklepików, kafejek i restauracji) oraz znajduje się w niej romański kościół o niebiańskiej wręcz akustyce. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Lamento
Damien Guillon, Café Zimmermann

Alpha Classics, ALPHA 626, 2020, 69’ 06”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Rozpacz złączona jest z utratą nadziei. Jak pisał Jan Tomkowski w „Czarnej wstążce”, „rozpacz to znikanie, nieuchronna utrata własnego ja, bezsilność w obliczu wydarzeń, którym nie umiemy albo nie chcemy sprostać. Ponieważ zawodzi nas instynkt samozachowawczy, rozpacz prędzej czy później zwraca nas ku śmierci postrzeganej jako oczywiste, choć nie zawsze jedyne rozwiązanie. Drugim, być może nawet trudniejszym, wydaje się trwanie w rozpaczy”. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Johann Sebastian Bach: Weihnachtsoratorium / Christmas Oratorio, BWV 248
Chor & Orchester der J.S. Bach-Stiftung St. Gallen, Rudolf Lutz – direction

J.S. Bach-Stiftung St. Gallen, 2020, TT 143’ 27”

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

14 lat temu dyrygent i organista, Rudolf Lutz, założył chór i orkiestrę Fundacji im. Jana Sebastiana Bacha (Chor und Orchester der Bach-Stiftung St. Gallen). Siedziba zespołu znajduje się w szwajcarskim mieście St. Gallen. Celem Lutza było dokumentowanie, wykonanie i nagranie wszystkich dzieł wokalnych Johanna Sebastiana Bacha. (Pełny tekst recenzji tutaj).

Georg Philipp Telemann: Christmas Cantatas III
Kölner Akademie, Michael Alexander Willens

CPO, 2020, 69’18’’

plyta miesiaca new  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star plyta miesiaca new 

Nietrudno znaleźć niemiecką muzykę barokową na Adwent i Boże Narodzenie. Oczekiwanie na przyjście Jezusa i Narodzenie Pańskie inspirowały protestanckich kompozytorów, mających za zadnie dostarczyć muzykę wypełniającą grudniowe i styczniowe nabożeństwa i uroczystości kościelne. Oczywiście najbardziej znane i cenione są kantaty adwentowe, Oratorium na Boże Narodzenie i Magnificat Johanna Sebastiana Bacha, ale podobnej muzyki jest znacznie więcej. Dotyczy to choćby Georga Philippa Telemanna i Christopha Graupnera – ogromna część ich dorobku kantatowego wciąż czeka na odkrycie, wykonanie i nagranie. Klaus Winkler w swoim eseju dołączonym do omawianego nagrania pisze, że ​​dorobek Telemanna obejmuje prawie 200 kantat, przeznaczonych na ten okres roku liturgicznego. (Pełny tekst recenzji tutaj).