Jan Dismas Zelenka: Missa Sanctae Caeciliae, Currite ad aras
Ensemble Inégal, Prague Baroque Soloists, Adam Victora – direction

Nibiru, 2019, 52’ 37”

rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  plyta miesiaca new

Ensemble Inégal and Prague Baroque Soloists, conducted by Adam Viktora, created another very good recording. I especially liked the sound of the choir and orchestra – balanced, with a slight dominance of the singers. Great articulation, sound and style typical of baroque music place Victory’s pupils among the best early music performers in the world

Jan Dismas Zelenka (1679-1745) zajmuje szczególne miejsce w historii muzyki: z jednej strony bywa spychany na jej margines, z drugiej jego zdolności porównuje się do samego Johanna Sebastiana Bacha. Ci, którzy znają jego muzykę wiedzą, że ten czeski kompozytor obdarzony jest doskonałym wyczuciem kontrapunktu (studiował u Fuksa w Wiedniu w latach 1716-1719) i wyjątkowym wyczuciem melodii, inspirowanej muzyką ludową jego rodzinnych stron.

Zelenka od pewnego czasu ma wiernego promotora w postaci organisty i dyrygenta Adama Viktory oraz jego znakomitych praskich solistów barokowych i Ensemble Inégal. Viktora zarejestrował wiele jego dzieł oratoryjno-kantatowych dla wytwórni Nibiru. Missa Sanctae Caeciliae i Currite ad aras to jedno z najświeższych nagrań.

Msza na dzień Świętej Cecylii jest pierwszym dziełem mszalnym Zelenki. Napisał ją w roku 1711, krótko po przyjeździe do Drezna, gdzie przez 35 lat, aż do swojej śmierci, służył na dworze elektorów saskich, w tym Augusta II Mocnego, króla Polski. Z kolei motet Currite ad Aras to pierwsza jego kompozycja powstała po wysłaniu Zelenki do Wiednia w 1716 roku.

Oba utwory potwierdzają mistrzostwo kompozytora. Części przeznaczone dla czwórki solistów wspaniale kontrastują z imponującymi, często fugowanymi fragmentami chóralnymi. Partie wokalne i towarzyszącym im orkiestrowy akompaniament dowodzą, że Zelenka może szukać sobie równych jedynie w gronie najwybitniejszych kompozytorów barokowych.

Ensemble Inégal i Prague Baroque Soloists pod dyrekcją Adama Viktory stworzyli kolejne bardzo dobre nagranie. Szczególnie przypadło mi do gustu brzmienie chóru i orkiestry – zrównoważone, z lekką dominacją śpiewaków. Świetna artykulacja, dźwięk i oddanie stylu właściwego dla muzyki barokowej stawia podopiecznych Victory w gronie najlepszych wykonawców muzyki dawnej.

Partie solowe dyrygent powierzył Gabrieli Eibenovej (sopran), Kai Wessel (alt), Tobiasowi Hungerowi (tenor), Mariánowi Krejčíkowi i Jaromírowi Noskowi (bas). Śpiewacy wypadli na ogół bardzo dobrze. Moim zdaniem do stylu Zelenki najbardziej pasuje głos i charakter interpretacji zaproponowanej przez Kai Wessel. Bardzo równo wypadł tenor Tobias Hunger. Szczególnie ciekawie zaśpiewał te fragmenty, które Zelenka obdarzył kantylenowymi melodiami. Gabriela Eibenová jest równie niezawodna, choć w niższym rejestrze jej głos nie wydaje się dostatecznie mocny. Z pary basów bardziej przekonał mnie Jaromír Nosek, choć różnica między nim a  Mariánem Krejčíkiem wydaje się czysto subiektywna. Obaj panowie dysponują bowiem pięknymi głosami. Nagranie Czechów potwierdza zachwyt, jaki Msza na dzień Świętej Cecylii wzbudziła u Augusta II Mocnego. Po jej wysłuchaniu król dał Zelence trzydziestoprocentową podwyżkę i opłacił mu dwuletnie studia muzyczne we Wiedniu.