Complices
Jean-Guihen Queyras, Alexandre Tharaud

Harmonia Mundi, HMM 902274, 65’ 03”

rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  rm red star  polecam red

W grze pianisty, Alexandra Tharaud, zakochałem się gdy usłyszałem jak gra Bacha. Jean-Guien Queyras przylgnął do mnie po wysłuchaniu jego interpretacji Koncertu wiolonczelowego Dworzaka. Potem przyszły ich wspólne projekty. Niestety znam je tylko z nagrań, a artyści słyną przecież ze świetnych koncertów. Publiczność jest nimi tak zachwycona, że z trudem udaje się duetowi zakończyć występy. Każdy kończy się serią bisów – wspaniałych miniaturek – które są równie elektryzujące, jak część główna.

Queyras i Tharaud są partnerami od blisko dwudziestu lat. Przez ten czas udało im się zgromadzić ogromny zbiór bisów. Te najpiękniejsze postanowili uwiecznić. Wśród dziewiętnastu krótkich utworów na płycie znalazło się wiele przebojów: Łabędź Saint-Saënsa, Taniec węgierski Nr 2 Brahmsa, Nokturn Nr 9 Chopina. Są też inne, może nie tak przebojowe, ale równie klasyczne: oszałamiająco wirtuozowski Elfentanz Poppera oraz dwie poruszająco zagrane kompozycje Fritza Kreislera – Liebesfreud i Liebesleid. Chwile wzruszeń znajdą też wielbiciele walca. Proszę posłuchać z jakim smakiem duet wykonuje Les chemins d’amour Poulenca, ulotnego Valse sentimantale Czajkowskiego czy lekkiego jak piórko i zarazem pełnego namiętności Valse triste Vecsey’a.

Tworzenie muzycznego świata miniatur paradoksalnie nie należy do łatwych zadań. W kilkuminutowych dziełkach liczy się bowiem najdrobniejszy nawet niuans barwy, artykulacji czy dynamiki. Queyras i Tharaud posiedli tę cechę do perfekcji. Mają rzadką umiejętność zatrzymywania czasu swoją grą. Włączasz płytę i przepadłeś. Lubię tak!