Mam znajomych, którzy przez cały rok zajmują się modą, reklamowaniem własnych firm, autopromocją i wszystkim, co może przynieść im trochę rozgłosu. Polska specjalnie ich nie zajmuje. Aż przychodzi 11 listopada. Wtedy następuje cudowna przemiana. Nagle wszyscy stają się wielkimi patriotami. Publikują zdjęcia, filmiki, patriotyczne deklaracje. „Są wśród swoich”. I to „swoich” jest tu chyba najważniejsze. Bo reszta? Najlepiej niech się wynosi. Polska jest przecież dla nich, a nie dla wszystkich.

Szczególnie wzruszająca jest troska o porządek i kulturę, kiedy można pokazać, jak to Białorusini czy Ukraińcy wyrzucają śmieci do rowu. Obrzydliwe? Oczywiście. Tylko że śmieć wyrzucony przez cudzoziemca jest najwyraźniej dowodem na upadek cywilizacji, a śmieć pozostawiony przez rodaka jakoś nie zasługuje na podobne oburzenie.

Wystarczy zresztą poczekać do następnego ranka po Marszu Niepodległości. Warszawa zostaje z tonami śmieci. Butelki, opakowania, papier, puszki, fajerwerki. Miasto wysyła ekipy sprzątające, które przez wiele godzin przywracają ulice do porządku, żeby mieszkańcy mogli rano przejść przez stolicę „suchą nogą”. Tyle zostaje po wielkiej manifestacji miłości do ojczyzny.

Nie twierdzę, że każdy uczestnik marszu śmieci. Tak samo jak nie każdy Ukrainiec czy Białorusin wyrzuca odpady do rowu. Drażni mnie jednak ta wybiórcza moralność. Kiedy robią to obcy, mamy dowód na ich nieprzystosowanie i brak kultury. Kiedy robią to nasi, jakoś nie ma tematu.

Najbardziej bawią mnie właśnie ci jednodniowi patrioci. Na co dzień zajęci sobą, własnym interesem i własnym wizerunkiem, nagle stają na straży narodowej godności. Chętnie pouczają innych, kto jest prawdziwym Polakiem, choć z szacunkiem do wspólnej przestrzeni mają najwyraźniej pewien problem.

Nie oczekuję, że każdy będzie maszerował, śpiewał hymn czy wywieszał flagę. Ale jeśli ktoś chce pouczać innych o miłości do Polski, mógłby zacząć od rzeczy prostszych. Od szacunku dla ludzi, miasta i porządku, w którym sam żyje.

A 12 listopada? Flagi do szafy, patriotyczne wpisy znikają, Warszawa się sprząta. Do następnego listopada, kiedy znów wszyscy będą najlepszymi Polakami.

Robert Majewski © 2026