Im Volkston. Wo Meisterwerke Wurzeln schlagen
Zuzanna Sosnowska (wiolonczela) i Magi Garcías (fortepian)
GENUINE Classics 2025, GEN 25922, TT: 51’58”

Debiutancki album duetu Sosnowska–Garciás, wydany przez GENUIN classics, to propozycja, która od pierwszych taktów uświadamia, że mamy do czynienia z artystami o wyjątkowej wrażliwości i technicznej maestrii. „Im Volkston” to tytuł znaczący: muzyczna podróż przez trzy stulecia i trzy tradycje kulturowe, w której punktem wspólnym staje się pierwotny puls folkloru – serce, z którego wyrastają arcydzieła muzyki kameralnej.

Schumann – romantyzm zakorzeniony w prostocie

Album otwiera cykl Fünf Stücke im Volkston op. 102 Roberta Schumanna. Powstałe w 1849 roku miniatury łączą pozorną prostotę ludowych melodii z głębią romantycznej wyobraźni. Sosnowska i Garcías podchodzą do nich z ogromnym wyczuciem – wiolonczela śpiewa z poetycką nostalgią, fortepian oddycha w dialogu, który nigdy nie jest akompaniamentem, lecz równorzędnym głosem. Uwagę zwraca umiejętność artystów do wydobywania kontrastów: od lekko humorystycznego otwarcia po tajemniczą, głęboką ekspresję części wolnych. To interpretacja, którą można uznać za wzorcową – nienagannie zakorzenioną w idiomie romantycznym, a zarazem świeżą i naturalną.

De Falla – hiszpańskie pieśni w nowym wcieleniu

Kolejnym przystankiem są Siete Canciones Populares Españolas Manuela de Falli. Ten cykl z 1914/15 roku – tu w transkrypcji na wiolonczelę i fortepian (opracowanej przez Maurice’a Meréchala i Zuzannę Sosnowską) – stanowi przykład sztuki stylizacji: ludowe melodie i rytmy wplecione są w wyrafinowany język muzyki początku XX wieku. Sosnowska, dzięki barwie swojego instrumentu tak bliskiej głosowi ludzkiemu, oddaje dramatyzm i lirykę tych miniatur z niezwykłą sugestywnością. Garcías, czerpiąc z barwowości fortepianu, potrafi zbudować atmosferę hiszpańskiej gitary czy kastanietów. Całość brzmi naturalnie i komunikatywnie, a jednocześnie z elegancją i głębią – to przykład, jak powinno się interpretować ten cykl w wersji instrumentalnej.

Say – muzyczna podróż przez Anatolię

Finał albumu to monumentalna sonata Dört Şehir (2012) Fazila Saya – współczesne arcydzieło na wiolonczelę i fortepian. Cztery części, inspirowane tureckimi miastami, tworzą kalejdoskop kultur i emocji: surowe „Sivas”, porywające tanecznym rytmem „Hopa”, dramatyczna i refleksyjna „Ankara” oraz pełne ironicznego humoru, jazzujących idiomów „Bodrum”. To właśnie tutaj duet osiąga absolutne szczyty ekspresji. Utwór Saya daje ogromne pole do popisu interpretacyjnego – wymaga szerokiego wachlarza artykulacji i odwagi w kreowaniu barw. Sosnowska eksploruje całą paletę brzmieniowych możliwości wiolonczeli: od szorstkich, niemal perkusyjnych efektów, po liryczne, śpiewne frazy w najwyższym rejestrze. Fortepian Garcíasa odpowiada pełnią dźwięku – potrafi być jednocześnie rytmicznym motorem, barwowym zwierciadłem i dramatycznym partnerem. To interpretacja, która nie tylko zachwyca wirtuozerią, ale przede wszystkim wciąga w narrację, czyniąc z „Czterech miast” prawdziwy muzyczny spektakl.

Siła interpretacji i artystycznego dialogu

Album nagrany w frankfurckiej Festeburgkirche zachwyca nie tylko doborem repertuaru, ale i brzmieniem – klarownym, przestrzennym, idealnie równoważącym oba instrumenty. Sosnowska i Garcías, laureaci licznych konkursów i doświadczeni uczestnicy międzynarodowych festiwali, udowadniają, że są duetem o wyjątkowej chemii: potrafią z równą mocą oddać subtelny liryzm, jak i wybuchową energię.

„Im Volkston” to płyta spójna, przemyślana i urzekająca. Choć jej czas trwania nie przekracza 52 minut, intensywność doświadczenia rekompensuje ten niedosyt. To nagranie, które odsłania bogactwo muzycznych korzeni i pokazuje, że folklor – czy to niemiecki, hiszpański, czy turecki – jest żywym sercem muzyki klasycznej.

Robert Majewski © 2025

Albumu można posłuchać w serwisie Apple Music.