Leoš Janáček: On an Overgrown Path, Karol Szymanowski: Sześć mazurków, Bela Bartók: 14 Bagatelles
Piotr Anderszewski – direction
Parlophone Records, Warner Classics 2024, TT: 63’00”

Piotr Anderszewski, nasz wybitny, a przeze mnie szczególnie ceniony pianista, na początek swojego nowego album wybrał kompozycję Leoša Janáčka zatytułowaną Na zarośniętej ścieżce. To autobiograficzny utwór, w którym kompozytor pogodził się z przedwczesną śmiercią swojej córki Olgi. Anderszewski okazał się szczególnie przenikliwym interpretatorem. Z niezwykłą wrażliwością i intymnością namalował to muzyczne wyznanie Janáčka. W tym wykonaniu Na zarośniętej ścieżce należy do najbardziej medytacyjnych i introwertycznych wykonań, jakie znam.  

Potem słyszymy sześć mazurków Szymanowskiego. Anderszewski błyskotliwie pokazał całą ich złożoność, dbając o właściwe uwypuklenie kontrastów między cichszymi i bardziej energicznymi fragmentami. 

Sympatia polskiego pianisty dla Szymanowskiego jest wyczuwalna. Podobnie jak i dla Bagatel Beli Bartóka. Niewielu pianistów potrafi z taka wrażliwością pokazać różnorodność tych miniatur. W Bagatelach odbija się echem zarówno węgierska muzyka ludowa, jak delikatność oraz specyficzny mrok formy nokturnu. Oba te światy Piotr Anderszewski uchwycił znakomicie. Warto się wsłuchać w to wykonanie jeszcze z jednego, nie mniej ważnego powodu: wszystkie utwory cyklu pokazują jak genialnie (i skomplikowanie) Bartók potrafi opracować najprostszy nawet materiał. 

Robert Majewski © 2024