The Chopin Traditions, Vol. 1
Jan Ekier (fortepian), Regina Smendzianka (fortepian), Joanna Ławrynowicz-Just (fortepian), Maria Wiłkomirska (fortepian), Paweł Kamiński (fortepian), Monika Quinn (fortepian), Jerzy Sterczyński (fortepian), Maria Szraiber (fortepian), Alicja Paleta-Bugaj (fortepian), Jerzy Romaniuk (fortepian), Barbara Hesse-Bukowska (fortepian), Maciej Wota (fortepian), Agnieszka Przemyk-Bryła (fortepian), Karolina Nadolska (fortepian), Anna Jastrzębska-Quinn (fortepian), Bronisława Kawalla (fortepian), Janusz Olejniczak (fortepian), Teresa Manasterska (fortepian), Elżbieta Tarnawska (fortepian), Krzysztof Jabłoński (fortepian), Tomasz Strahl (wiolonczela), Piotr Paleczny (fortepian)
Chopin University Press 2025, UMFC CD 243-246, 2CD, TT: 100’20”

Live at The Chopin University of Music
Janusz Olejniczak (piano), Tomasz Strahl (cello), Sinfonia Varsovia, Gabriel Chmura (conductor)
Chopin University Press 2025, UMFC CD 243-246, 2CD, TT: 38’38”

Czasem najważniejsze rzeczy w kulturze są świadectwami pamięci. Dwa najnowsze wydawnictwa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina – album „The Chopin Traditions” oraz archiwalna publikacja poświęcona Januszowi Olejniczakowi – pokazują, że polska szkoła pianistyczna to nie tylko historia wielkich nazwisk, ale żywa tradycja zapisana w koncertowym doświadczeniu i emocjach chwili. Oba albumy, oparte na nagraniach live, mają charakter dokumentu, a zarazem artystycznego świadectwa ciągłości jednego z najważniejszych nurtów polskiej kultury. 

„The Chopin Traditions” to wydawnictwo o wyraźnie kronikarskim charakterze. Przynosi historyczny przekrój interpretacji pedagogów związanych z Katedrą Fortepianu Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina – rejestracje pochodzą z różnych okresów ich życia i zostały zarejestrowane podczas koncertów. Brak studyjnej perfekcji nie jest tu wadą, lecz wartością: słychać spontaniczność, indywidualność i napięcie właściwe wykonaniu na żywo. Album ukazuje różnorodność estetyk i osobowości, a zarazem przypomina, że polska tradycja chopinowska kształtowała się przede wszystkim w relacji mistrz–uczeń i w praktyce estradowej, a nie w sterylnych warunkach studia. 

Osobne wydawnictwo z archiwalnymi nagraniami Janusza Olejniczaka ma wymiar bardziej osobisty i symboliczny. To hołd dla artysty, którego publiczność nie tylko podziwiała, ale i darzyła szczególną sympatią. Koncertowe rejestracje z uczelni pozwalają usłyszeć pianistę w jego naturalnym żywiole: z charakterystyczną narracyjnością, szlachetnym brzmieniem i umiejętnością budowania emocji bez efekciarskich środków. Album jest zarazem wzruszającą pamiątką dla środowiska i świadectwem miejsca, jakie Olejniczak zajmuje w historii współczesnej interpretacji Chopina. 

Oba wydawnictwa mają znaczenie wykraczające poza rynek fonograficzny. W czasach globalizacji stylów i przyspieszonego obiegu kultury przypominają o ciągłości tradycji, o instytucjach, które ją podtrzymują, oraz o artystach, którzy nadają jej indywidualny kształt. To publikacje, które dokumentują nie tylko muzykę, ale także pewien model myślenia o kulturze – jako dziedzictwie wymagającym troski i pamięci. 

Dlatego zarówno „The Chopin Traditions”, jak i album poświęcony Januszowi Olejniczakowi to must have – nie tylko dla miłośników fortepianu, lecz dla wszystkich zainteresowanych polską kulturą i fenomenem szkoły pianistycznej, która od pokoleń pozostaje jednym z naszych najtrwalszych znaków rozpoznawczych. 

Robert Majewski © 2026 

Płyty można kupić tutaj: The Chopin Traditions i Janusz Olejniczak: Live Chopin University of Music.