Lieder
Fatma Said – soprano
Warner Classics 2025, HMM 905375, TT: 69’00”

To drugi solowy album Fatmy Said nagrany dla Warner Classics. Śpiewaczka zadebiutowała mieszanką zachodnich i arabskich utworów klasycznych, ilustrujących muzyczne zależności kulturowe terenów położonych nad Morzem Śródziemnym. Swoboda wokalna Said w obu stylach jest niewiarygodna. Mikrotonowa precyzja śpiewów arabskich, a potem płynne przejście na przykład do Szecherezady Ravela jest dowodem na wyjątkową kulturową transcendencję Fatmy Said, z pochodzenia Egipcjanki, mieszkającej na co dzień w Londynie i w Berlinie. 

Omawiany album Fatmy Said jest w stu procentach związany z niemieckojęzycznym kręgiem kulturowym. Schubert, Mendelssohn, Schumann i Brahms – wszystkich ich zaśpiewała tak wspaniale, że trudno powiedzieć, którego ceni najbardziej. 

Otwierający płytę Ständchen Schuberta obezwładnia płynnością frazowania. Kiedy wydaje Ci się, że lepiej nie da się tego zrobić, pojawia się pieśń Auf dem Wasser zu Singen. Suleika Feliksa Mendelssohna pokazuje rodzaj naiwnego romantyzmu, charakterystycznego dla młodych kochanków. Inna Suleika, napisana przez siostrę Feliksa, Fanny Mendelssohn, jest przykładem perfekcyjnej realizacji kontrapunktu między śpiewaczką a akompaniatorem. 

W tym miejscu należy dodać, że towarzyszący śpiewaczce akompaniatorzy to klasa sama w sobie. Na płycie możemy usłyszeć trójkę wspaniałych pianistów (Malcolma Martineau, Yonatana Cohena i Josepha Middletona) oraz Arod Quartet, klarnecistkę Sabine Meyer, harfistkę Anneleen Lenaerts, męski chór i barytonistę Huwa Montague Rendalla. 

Innym atutem nagrania jest kolejność pieśni. Nie wiem, kto układał ten program, ale należą mu się wielkie brawa. 

Jeden z najciekawszych albumów recitalowych, jakie słyszałem. 

Robert Majewski © 2025 

Płyty można posłuchać na Apple Music.